Newbold Tunnel, Warwickshire - photographed by Hayley Hillyard, May 2006 with thanks
Το στέρνο του Αστέρη, πάλλευκο σαν ξεπλυμένος βράχος κι άτριχο όπως ενός δεκατετράχρονου αγοριού, ήταν μέσα γεμάτο άστρα. Λαμπύριζαν κι έτρεμαν μαζί μ' εκείνον, ανάλογα με το τι συνέβαινε κατά καιρούς, ενώ κάποια ανάμεσά τους έσβηναν μόνιμα κάθε που πέθαινε λιγάκι ο Αστέρης. Αντιλαμβανόταν εκείνος τότε το χαμό τους από μια φλέβα που χτυπούσε περίεργα, πότε εδώ και πότε εκεί - στο λαιμό και τους κροτάφους συνήθως - μ' ένα αόριστο άλγος κι ενοχλώντας τις πεταλούδες που κούρνιαζαν στο στομάχι του. Κάνοντάς τες να φτερουγίζουν πιο έντονα, σαστισμένες, κεραυνοβολημένες αν θες, απ' το χαμό μιας νέας σοδειάς αστεριών κι έναν κάπως πιο βραχώδη Αστέρη.Την είσοδο του τούνελ δεν την ήξερε, ούτε πότε ακριβώς είχε μπει θυμόταν. Ίσως και να 'χε γεννηθεί εκεί μέσα, φανταζόταν τους γονείς του επικηρυγμένους φυγάδες, σκιές που γίνονταν ένα με τα μαύρα τοιχώματα - τι έγκλημα να 'χαν διαπράξει και πόσο γοητευτικοί θα ήταν - φανταζόταν τον εαυτό του να περνάει από ένα άλλο τούνελ, της μάνας του, το αμνιακό της υγρό να ενώνεται με τη θολούρα του τούνελ κι εκείνος να πέφτει και να κυλάει μακριά της, μακριά τους, προς το φως. Ή μήπως ανάποδα ήταν κι ερχόταν ο Αστέρης κάτω από τον προβολέα, μόνος κι αβοήθητος, μαγεμένος, ταπεινός και σαστισμένος σαν μια απ' τις πεταλούδες του.
Από το φως και προς το τι - αν υπήρχε κάποτε έξοδος τώρα πια θα 'χει χορταριάσει, μα κι αν την έβρισκε αναρωτιόταν ο Αστέρης τι φως θα 'ταν εκείνο, τον απασχολούσε τώρα η ποιότητα του φωτός παρά η πλεύση προς το μέρος του, μια χούφτα άστρα έσβησαν ξανά κι αυτός εκεί να κατευνάζει τη θυμωμένη του φλέβα. Και να συγκρούονται τ' άστρα μες στο στέρνο του, αχνές φωτοβολίδες στο σκοτάδι, παχύρρευστη σιωπή, από κει ήρθαμε, πίσω δεν έχει, μπροστά κενό..Αστέρη κράτα.
Πίσω δεν έχει...μπροστά το άγνωστο..Φως μέσα μας όταν όλα τα αλληλοσυγκρουόμενα αστέρια γίνουν ένα με το όνομα που του δίνει η βασανισμένη μας ψυχή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤούνελ η ζωή που ζουμε...συχνά ασφυκτιώ αγαπημένε μου φλοίσβε..αλλα μετα το ρίχνω στο ξεχορτάριασμα και απλά ξεχνιεμαι για λίγο.!!
Πολλα Φιλια σου αφήνω!!! :))
Καλημέρα, Χρόνια Πολλά, άπειρες ευχές μέσα από την καρδιά μου για ό,τι επιθυμείς - υγεία κι αγάπη στη ζωή σου, αγαπημένο Αερικό. Τούνελ η ζωή μας, χωρίς αμφιβολία, απ την αρχή ως το τέλος, με μπόλικο σκοτάδι και φώτα ενδιάμεσα. Εύχομαι πάντα να ναι το σκοτάδι ήπιο και το φως ευνοϊκό για σένα. Αγκαλιά ζεστή, καλή εβδομάδα
ΑπάντησηΔιαγραφήκαλημέρα αστερόεσσα γειτονοπούλα μου, πολλά φιλιά απ' το ηλιόλουστο τούνελ μας σου στέλνω με την αγάπη μου :*
ΑπάντησηΔιαγραφήΠολλά φιλιά κι από μένα, καλή εβδομάδα, αγαπημένο γειτονόπουλο - καλούτσικος ο καιρός στο δικό μας τούνελ, με ανέμους όμως σταθερά. Για αστερόεσσα δεν το νομίζω, εκτός από το νεαρό μου κανένα άλλο αστέρι δε λαμπυρίζει εδώ γύρω :*
ΑπάντησηΔιαγραφήόπως καλά καταλαβαίνεις, αγαπημένη γειτόνισσα, τα μέσα -αυτά που δεν μπορείς εσύ- αστέρια καμαρώνω :) :*
ΑπάντησηΔιαγραφήEίσαι ο πιο γλυκός γείτονας που θα μπορούσα ποτέ να έχω :*
ΑπάντησηΔιαγραφήγεια
ΑπάντησηΔιαγραφήΓειά σου Σπύρο
ΑπάντησηΔιαγραφή